Nivîskarê hêja yê Kurd Ayhanê Bêrtî lêkolîneke bi nirx kir û bi navê "Împeratoriya Med" pirtûkeke girîng nivîsî. Ev pirtûk ji aliyê Weşanên Han li Berlîn hat weşandin. Dixwezim vê hefte nivîsa xwe veqetînim li ser vê berhemê.

Dîrok bîngeha avabûna hizr û hesta netewetiyê ye. Di cîhanê de çi netewek tune ye, ku bi çi aweyî dibe bila bibe, lêkolîna  dîroka qewmê xwe neke û her wiha li ser "dewlemendî û

Teslimiyet: Kujyeriya zarokatiya dilê xwe...

KNN/Nivîskar/Mirov bi destpêka xweparastina li dij xeteriyên ji der ve bû mirov. Jiber ku xweparastina wî di heman demê de ew kir xwedî xîret û rûmetê. Ji wê û pêve mirov hebûneke bi xîret, bizaveke bi exlaq e. Helbet carîna di vê xweparastinê de serneket jî.

Zîndûmkewe...

KNN/Nivîskar/Straneke ji dil, sitraneke bi hest û evînî; mirov gava dikeve navbera bayên dûrîka vê sitranê, kerb û kedereke dûr û dirêj di nav rêyên ramana mirov de xwe dilivîne, xwe bi tevger dike, dimeşe û di dawiyê de xwe digîhîne ser pêleke bê sekan, har û dilşa... Tu dibê niha şeveke tarî reş di ser min de were û cîhan heta dixweze bi coşeke bê tarîf li min

18 hezar bîr û „kelayên" bêxîretiyê

Roj dihê, dîrok vedigere, her kesek hesabê xwe dide! Gava me dest bi şoreşgeriyê kir, piraniyên me hîna zarok bûn. Ya li hemberê me jî dewleteke bi hezar salan... Ev zarok û xortên teze ketin peyî dozeke "bê îmkan", şikence kişandin, hatin kuştin, civaka Kurd belav bû... Jibo çi? Jibo ew "xeyala" sedî sed rast, jibo ew doza evrahî, jibo Kurdistaneke serbixwe, yekbûyî û demokratîk.

Eger Kurdek bêje „Me dewlet navê" ew bê xîret e!

Berê salan, ji salên 1970 ta 1990´an... Seranser Kurdistan bi hesteke şoreşgerî û bi helwesteke welatperwerî dikeliya... Ji Agrî heta Dêrsim, ji Gimgim heta Mehabad, ji Qamişlo heta Silêmanî, ji Amed heta Dihok, gêncên ji

Ev bûyer ji gelek aliyan cûda cûda dihête şêrovekirin. Her kesek li gor cîhê xwe dinihêre jiberku, her kesek bi têgehên berjewendiyên xwe dibêje.

Dijmin çi caran rastiyan nabîne, bibîne jî bi helwesteke nedîtî wê tevbigere. Ew „mafekî" xwezayî dibîne ji xwe re. Jiber ku ew bi binpêkirina mafan xwe dide jiyandin. Mirov nikare helwesteke mirovane ji dijmin çaverê bike.

Ramaner û fîlozofê sûfî yê mezin Mewlana wisa gotibû: „Min çi cil dîtin tê de mirov tûnebûn, min çi mirov dîtin bê cil bûn."

Belê ev peyva kûr û bi hêz yekser mirov dihîne ser têkeliya cil û mirov û li wir dide sekinandin. Cilûberg û mirov...Gelo kî dikare li ber vê peyva bi efsûnî xwe ji ramankirineke dûr û dirêj vebikişîne?

Lê nûçevaniya cîhanî qasî ku rizgarkirina nûçevanan ji bandura layangiriya bûyer û nûçeyan de pêşkeftî ye û her wiha qasî hewildanên di derbarê vê helwestê de jî wê pêş bikeve.